Altijd de kantoorsuperheld?
Ontdek waarom je soms beter nee kunt zeggen! π
Goed, ik ben dus dienstverlenend geboren.
Dat moet haast wel.
Vroeger was ik ook altijd degene die mijn moeder aan t helpen was.
Terwijl ik op een verjaardag heen liep te rennen met hapjes en terug met de vuile vaat zei mijn zusje doodleuk vanuit haar stoel: ‘als ik iets moet doen moet je het zeggen hoor, want ik zie het niet…!’
WAT.
ZEG.
JE?! π‘
Wat dacht je van die berg vieze borden naast je op tafel?!!!!
Nou jaaaaaaaaaa!!!
Doe ffe normaal!
Maar ja wie was nou eigenlijk degene die normaal moest doen…? π¬
Op mijn werk ging het nl. niet anders:
Leuk hoor als je alles hoort en ziet.
Lukt t jou niet? Joh dan doe ik t toch even?!
Weten we ook zeker dat t goed gaat! π
En kan er nog prima bij…
Dacht ik.
Tot bleek dat dat niet zo was!
Denk jij wel eens na voor je weer ja zegt tegen dat klusje?
Of als iets blijft liggen en jij βt ‘wel even doet’?
Voor de 100e keer?!
Terwijl je eigenlijk nog die grote klus van jezelf af moest maken…?!
Die vervolgens een haastklus wordt in de late uurtjes, met zweet op je rug!
Als je nou eerst goed voor jezelf en je eigen werk zorgt.
Dan zul je verbaasd zijn hoeveel rust dat geeft…
(En hoeveel zaken vanzelf oplossen, ZONDER jouw hulp…!π)